Project

Met alle waardering voor de Kohnstammen, maar het 'pedagogische kwintet' komt uit mijn koker. Mag ik van de gelegenheid misbruik maken om ook vast te wijzen op een uitgave die door de samenwerking van velen tot stand is gekomen? 'Bijzonder onderwijs. Christelijk geloof in de dagelijkse praktijk van basis- en voortgezet onderwijs'. September op de markt.

Aandacht voor christelijke pedagogiek is hard nodig. Ik juich het streven van Prof. Ter Horst zeer toe. Beleidsmakers hebben behoefte aan begrippenkaders. Iedere individuele leraar moet inzicht hebben in de bijbelse betekenis en vertaling van relatie, vertrouwen, vergeving etc. voor zijn handelen. M.i. is het goed mogelijk om verder te denken in de lijn van Kohnstamm, zoals in zijn pedagogisch kwintet gebeurt. In het lectoraat hebben we een aanzet gegeven tijdens een studiedag op 15 maart 2006. Een brochure met twee lezingen verschijnt binnenkort

Als Lennart Visser schrijft:'aandacht voor pedagogiek is mijns inziens nooit onzin. We kunnen nooit genoeg aandacht besteden aan wat ons handelen in de praktijk vormgeeft' dan ben ik dat helemaal met hem eens. Daar is het mij juist om te doen. Om ouders en andere opvoeders te helpen een antwoord te vinden op de vraag: 'Wat moeten we in deze tijd in Gods'Naam met onze kinderen doen?' Behalve de onveranderlijke christelijk-pedagogische constanten zijn er ook nieuwe, eigentijdse invloeden. Die moeten zorgvuldig worden overdacht en tegen het Licht van het Evangelie worden gehouden. In de tijd die me nog is gegeven, ben ik van plan me daarmee bezig te houden.

Aandacht voor een nieuwe Christelijke pedagogiek is onzin. Zulke "vernieuwingen" zijn alleen belastend. Aandacht voor pedagogiek is mijns inziens nooit onzin. We kunnen nooit genoeg aandacht besteden aan wat ons handelen in de praktijk vormgeeft. Dit is dan ook m.i. het punt wat de aandacht nodig heeft. We weten vaak wel wat (christelijke) pedagogiek is, maar hoe het ons handelen vorm geeft is wat lastiger aan te geven. Ik zou dan ook graag een vertaling zien naar het concrete niveau van handelen. Een vertaling naar omgang met leerlingen en studenten.

Het initiatief van prof Ter Horst spreekt me wel aan. Overigens lijkt me de discussie over wel of geen christelijke pedagogiek nogal "werelds". We spreken met elkaar regelmatig uit dat er geen sprake kan zijn van neutraal onderwijs enz. Dan staat het toch bij voorbaat vast dat ons pedagogisch handelen doortrokken is van ons christen-zijn.De spits van een christelijke pedagogiek ligt in het handelen en in het richtingsbesef. De theoretische doordenking daarvan is een goede zaak. Maar of dat uitloopt op een eigenstandige christelijke pedagogiek weet ik niet.

Persoonlijk vind ik het noodzakelijk om de christelijke pedagogiek bij de tijd te brengen. Misschien kan ik daaraan zelf nog eeen bijdrage leveren. Een probeersel heb ik al klaar. 'Een paradigma voor christelijke pedagogiek'. De inleiding en een deel van het eerste hoofdstuk. Maar ik ben nog niet helemaal zeker of de aanpak wel de juiste is en of de toon die ik aansla wel overkomt zoals ik bedoel. Wie me een mailtje stuurt, kan het wel ter inzage krijgen en dan ben ik dankbaar met elk commentraar. Nogmaals het is maar een voorlopig probeersel.

Seculiere pedagogiek kan door christenen gebruikt worden. Daar is niks mis mee. Het gebeurt ook; alleen komt de ger. gezindte meestal wat later dan de rest. Het is heel nuttig om te luisteren naar wat verstandige mensen te zeggen hebben, op welk terrein dan ook, vanuit chr. perspectief of niet. God vraagt van ons niet het gezond verstand uit te schakelen, dat Hij ons gegeven heeft.

Het spannende is, dat een (nederlandse) christelijke pedagogiek enerzijds haaks zal staan op het (post)moderne levensgevoel en anderzijds volledig in rapport met diezelfde tijd dient te zijn.

Het tegendeel is waar. Het is de grote uitdaging voor het Reformatorisch onderwijs als dringend noodzakelijk antwoord op de seculiere pedagogiek van deze tijd.

Doordenking is inderdaad van groot belang, maar ondertussen aan onderwijsexperimenten beginnen zonder een principieel fundament ondergraaft de basis van het reformatorisch onderwijs.

Als een veranderende maatschappij nieuwe pedagogische inzichten meebrengt mag een christelijke / Reformatorische doordenking daarvan,uit gemakzucht, niet achterwege blijven. Uiteindelijk beschikken wij over de enige juiste toetsteen: Gods onfeilbaar Woord.

Nadenken blijkt inderdaad als belastend ervaren te worden. We kunnen het dan ook maar beter afschaffen.

Welkom bij het forum over christelijke pedagogiek.